Noormannen 1 – Domburg 1 (3-1) 3 – 2. Wat een contrast, hoe betrekkelijk.

Al weken wordt er naar uit gekeken. Derby-day. De klassieker van de Walcherse kust Noormannen – Domburg. En dan ook nog een dubbele klassieker.

Het wordt echter allemaal anders. En dat besef komt bij mij eigenlijk pas de dagen erna, als het bericht van het overlijden van Frans Verstegen echt binnen komt. Triest, maar door zijn slopende ziekte onafwendbaar. Ik wil dan ook van deze kant beginnen om onze jonge teamgenoot Vic, Caro, Jill en Denise te condoleren met dit verlies en ze veel sterkte toe te wensen vrijdag 16 december tijdens de afscheidsbijeenkomsten in het Schuttershof en “In den Walcherschen Dolphyn”, maar ook in de periode daarna. Vic veel respect hoe jij je in de afgelopen weken hebt gehouden binnen de selectie. Gelukkig dat je vader je in de afgelopen weken nog heeft zien voetballen. De manier waarop jij dat op het veld invulde (het van jou bekende enthousiaste, met veel passie en strijdlust) zal hij met trots hebben aanschouwd.

Het contrast met de middag in Westkappel is groot. Een geweldige sfeer langs het veld waarbij de Westkappelaars met vuurwerk en ander lawaai Domburg probeert te intimideren. Bij Domburg 2 gaat het echter de goede kant op en zij geven het voorbeeld met een 0 – 3 overwinning. Toch net wat lekkerder voor het eerste om mee te starten.

Na een luidruchtige entree van de matadoren en de toss wordt om kwart over twee afgetrapt. Ondanks een licht veldoverwicht van Noormannen komt Domburg de beginfase ongeschonden door en trekt Domburg zich op tot een gelijkwaardige tegenstander van de koploper. In de 12e minuut is het raak. Na goed doorgaan van Vic over de rechterkant komt de bal bij Hugo en diens voorzet wordt door Chiel hoog in het doel geschoten. 0-1 en een Domburgs feestje in de hoek voor de kantine. Het is helaas maar van korte duur, want het manco van Domburg komt toch weer om de hoek kijken. Concentratieverlies bij laatste man Rick levert fataal balverlies op en Noormannen schiet de gelijkmaker in de touwen. In de 31e minuut wordt er weer slap ingegrepen en scoort Noormannen uit een tegenaanval de 2-1. En ja hoor. Staan we nog na te balen van deze treffer, terwijl Noormannen vanuit de aftrap van Domburg gelijk de bal herovert en van afstand de 3-1 scoort. Het lijkt een inblik partijtje te worden, maar Domburg herpakt zich. In de 34e minuut kan de Noormannenkeeper een schot van Martijn maar net stoppen en een minuut later scheert een afstandsschot van Maurice letterlijk over de lat. Zo halen we de rust en blijkt dat er toch nog wel wat in zit. Dat is dan ook waar Jack in de rust op hamert. Concentratie, vechtlust, ach jullie weten wel hoe dat gaat met zo’n praatje, maar toch is het waar. Je kunt als trainer nog zo veel doen en zeggen. De spelers maken immers de wedstrijd, of niet.

De tweede helft laat een wat ander beeld zien. Matig voetbal wordt door beide ploegen gecompenseerd door strijd en werklust. Daarin is Domburg af en toe de bovenliggende partij, waardoor het bij Noormannen lijkt te gaan kriebelen. Een beetje tijd rekken, een beetje intimideren om de winst veilig te stellen. In de 58e minuut gooit Vic er weer een portie strijd in en dwingt met zijn doorzetten een corner af. Met een perfecte corner legt Hugo de bal panklaar op het hoofd van Wouter. Deze hoeft alleen maar te knikken en jawel de aansluitingstreffer 2-3 zit erin. Zou het dan toch kunnen? En waarom niet. Vorige week gaf Noormannen ook alsnog een 3-0 voorsprong weg. In de 59e minuut wordt een moe gestreden Vic vervangen door Jos. In de 70e minuut speelt Jack alles of niets en brengt Michiel Provoost voor Hans en Sander voor Wouter. Daarmee gaat de beuk er dus in, maar helaas het tij keert niet meer. Wel levert de strijd op het scherpst van de snede nog 6 gele kaarten op, 4 voor Domburg en 2 voor Noormannen. De scheids lijkt een beetje onder de indruk van de derbysfeer in en om het veld. Een geweldige redding in tweeën van Jochem in de 82e minuut houdt Domburg in de wedstrijd, maar helaas, de 3 punten gaan uiteindelijk toch naar Noormannen.

Na de wedstrijd wordt derbyday vervolgt in de kantine met een broederlijk feestje van Noormannen en Domburg. Daarbij krijgen we een uitstekend buffet voor geschoteld.

Maar toch; Wat het gevoel van de sfeer, of misschien de nederlaag van het eerste, of toch de winst van het tweede ook mag zijn. Al dit soort gevoelens zijn soms erg betrekkelijk. Dat blijkt in de loop van de dagen.

Ko Jan, elftalleider.