Voor de tweede keer deze week een wedstrijd tegen Vlissingen A1. Afgelopen woensdag was het voor de beker, nu spelen we een competitiewedstrijd. En terwijl ik dit aan het tikken ben, zit ik te verzinnen hoe ik dit een klein beetje netjes neer kan zetten. Want telkens als we tegen Vlissingen moeten spelen verlaten we het sportpark met de (on)nodige blessures. Ook nu weer. Voor de tweede keer was het Rik die het slachtoffer was. De eerste keer ging hij met een gebroken neus naar huis. Vandaag kreeg hij een onnodige beuk zodat hij tegen een ijzeren hek vloog. Terwijl het al duidelijk was dat de bal niet meer binnen kon blijven. Erg onsportief. Ook Janick ging met een dik gezicht naar huis door een onbesuisde actie van de tegenstander. Nu zijn we niet met ballet bezig, maar om nu telkens naar de EHBO te moeten is ook niet de bedoeling. En dat is zeker niet nodig gezien de voetballende kwaliteiten die Vlissingen heeft. Kortom, een vervelende ploeg om tegen te spelen. En dan moest er ook nog een kwartier gewacht worden omdat er geen scheidsrechter geregeld was.

Maar al zou de uitslag anders doen vermoeden, zo slecht deden we het nog niet. We speelden voornamelijk op de counter, maar Vlissingen kon ook geen echte uitgespeelde kansen creëren. Uiteindelijk was het Vlissingen dat de score opende. Anco kreeg een terugspeelbal die hij gelijk naar voren schoot. Helaas in de voeten van de tegenstander die hem keurig over de keeper in het doel schoot. Ook bij het tweede doelpunt had Vlissingen de hulp van Domburg nodig. Een afstandsschot werd nog geraakt waardoor Anco de bal niet klemvast kreeg. Zo stonden we in de rust met 2-0 achter.

Bij het begin van de tweede helft waren we even niet bij de les. Uit een aanval van Vlissingen viel de 3-0. Maar gelijk hierna deed Domburg wat terug. Via een snelle spelhervatting kwam de bal bij Maks die de 3-1 wist te scoren. Hierna hadden we de wedstrijd redelijk onder controle. Vlissingen had het meeste balbezit, maar kwam niet tot uitgespeelde kansen. Af en toe kwamen de blauwwitte bikkels eruit via snelle counters. Dan bleek ook maar weer dat de verdediging van Vlissingen best kwetsbaar is. Want uit weer een snelle counter wisten we de 3-2 te scoren. Dit keer was Vic de maker. Nu zetten we alles op alles en probeerden de tegenstander meer onder druk te zetten. Dat lukte vrij aardig, maar we konden de kansjes niet verzilveren. Dat deed Vlissingen nog wel een keertje. Uit een scrimmage werd de bal met een boog over Anco het doel in gelepeld. Ook de vermoeidheid begon toe te slaan. Waar Vlissingen kon putten uit een reservebank van een speler of 10 moesten wij het met een wissel doen. Eindstand 4-2, net zoals afgelopen woensdag. Complimenten voor de uitstekend fluitende scheidsrechter. Het was dezelfde als afgelopen woensdag, maar vandaag floot hij nog beter.

Jammer dat alleen verschillende spelers van Vlissingen het niet konden laten om vervelende opmerkingen te plaatsen richting de Domburgse spelers. Top dat niemand van de blauwwitte helden hierop reageerde en dat iedereen stoïcijns naar de kleedkamer liep. Zo lieten ze zien wie de echte klasbakken waren!

Zie voor de beelden van deze wedstrijd de fotoreportage.