VVO/DOMBUG MO17 - R.C.S. MO17

De thuiswedstrijd tegen R.C.S. MO17 begint al om 10.00 uur. Op zich niet zo erg want het is al behoorlijk benauwd en het gaat een warme dag worden.

Helaas voor ons is Simone gisteren op school uit een klimrek gevallen. Ze viel bovenop op haar enkel, die klapte dubbel en nu kan ze dus niet mee doen. Wel komt ze aangestrompeld en neemt plaats op de bank om ons aan te moedigen.

Wij zijn verder compleet, dus met 13 meiden beginnen we aan de wedstrijd. De eerste helft is van onze zijde niet zo goed. Het is dat Tessa en onze verdedigsters een paar keer goed ingrijpen want R.C.S. had zeker recht op een doelpunt. En als ze dan ook nog eens op de lat schieten hebben we echt mazzel. Wij daarentegen kunnen geen vuist maken tegen dit team omdat ze fysiek sterker zijn en hier goed gebruik van maken. We komen veel te veel in de duels met de bal er bij en die meiden kunnen ons daarom continue van de bal af duwen.

Lukt het ons wel om er langs te glippen en komen we voor het doel dan weten we niet wat te doen met de bal. Of we geven een tikkie terug op de keeper in plaats van een schot of we leveren de bal in bij de tegenstandsters. De laatste 10 minuten in de eerste helft komen we beter in ons spel en kunnen we de bal wel rondtikken.  Het lijkt wel of onze tegenstanders meer last hebben van de warmte als wij want de druk op de bal neemt af. We gaan met een 0-0 stand rusten

In de rust gehamerd op het meer gaan rondspelen van de bal. Dat doen we in de tweede helft een stuk beter. We krijgen grip op de tegenstander en spelen de bal beter over naar elkaar zodat we inderdaad meer uit de duels blijven. Er zijn voor ons zeker drie riante mogelijkheden om op voorsprong te komen maar die bal wil er maar niet in. De keepster van R.C.S. staat haar mannetje. Ook R.C.S. krijgt nog een paar flinke kansen maar gelukkig houden we achterin de boel dicht. En dan weer een aanval van ons en daar is Inge die met haar gouden linker de bal achter de keepster schiet!

Een 1-0 voorsprong met nog een minuut of 12 op de klok.  We hebben nog kansen om de 2-0 binnen te schieten. Feitelijk hadden we al met 2-0 en zelfs met 3-0 voor kunnen staan zodat jullie coaches rustig achterover kunnen leunen. Maar nee, het blijft oppassen en in plaats van achterover leunen op de bank is het zenuwachtig heen en weer schuiven.  

De wedstrijd nadert zijn einde en we maken een cruciale fout achterin. De behendige spits van R.C.S. snelt nog onze 16 in maar een gezamenlijke opruimactie voorkomt de gelijkmaker. Een zucht van opluchting golft over het veld. En dan fluit de scheidsrechter af en hebben we de overwinning over de streep getrokken.  Een aantal keren in deze voorjaarscompetitie is dat niet gelukt, maar jullie worden daar steeds beter in. De eerste helft hadden we geluk maar in de tweede helft hebben we op eigen kracht de wedstrijd gewonnen.

Nu nog één wedstrijd en dan is deze voorjaarscompetitie voor ons afgelopen. Simone Beterschap!