Er zijn wel eens van die weken in een sportcarrière, dat alles in het teken staat van 1 bepaalde wedstrijd. Vandaag was zo’n wedstrijd aangebroken voor onze blauwwitte helden van de F2, onze kampioenswedstrijd. Wat is er nou mooier om als nummer 1 van de competitie tegen de nummer 2 in een rechtstreeks duel te gaan bepalen wie er met het  kampioenschap vandoor gaat? Sommige kids waren na onze laatste wedstrijd tegen Zeelandia, gelijk met deze wedstrijd bezig. Het werd wat onrustiger in de klas, ze werden wat zenuwachtiger, er werd scherp getraind, kortom : Iedereen wist wat er op het spel stond. Gelukkig waren al onze 9 gladiatoren, onze coaches en trainer Tim aanwezig voor deze belangrijke wedstrijd. Iedereen had wel een familielid (of meerdere) langs de kant staan, alle ingrediënten waren aanwezig voor een topwedstrijd.

Nadat we de opstelling hadden bepaald met Julian op doel, Laura, Jesse en Youri in de verdediging, Shannon, Ben en Eva op het middenveld en Jochem en Kyandro in de aanval, begonnen we onder het toeziend oog van een grote supportersschare aan de wedstrijd.

30

We starten zeer fel en erg geconcentreerd, alles stond goed en het was Eva die haar verjaardag een nog feestelijker tintje gaf door zeer knap de 1-0 te scoren. Wat een feest op het veld, iedereen zocht elkaar op om dit mooie moment te vieren. Aangedreven door adrenaline en luide aanmoedigingen van het publiek, scoorde Ben niet veel later de 2-0. Wanneer onze allrounder Ben ons nog voor de rust op 3-0 zet, is het hek van de dam. Alles en iedereen viert alvast een klein feestje, 3-0 voor tegen de nummer 2 van de competitie !!! De coaches stonden ondertussen te genieten van wat onze helden lieten zien, een ware lust voor het oog. Er werd steeds een voetballende oplossing via de zijkanten gezocht, er werd uitstekend samen gespeeld, er werd met elkaar gestreden om deze wedstrijd te winnen, wat een genot.

4

Normaal gesproken krijgen we in de rust een grote beker of kan met sap waarbij sommigen wel 2 of 3 bekers achterover slaan, nu stonden ze na 1 beker collectief te trappelen van ongeduld om verder te gaan. De coaches moesten de kids even een beetje afremmen, er is immers nog een helft te spelen. We hebben in het verleden vaker laten zien dat we de 2e helft wel eens wegzakken, daar moesten we even goed op letten.

Al snel bleek dat er geen sprake daarvan was, we bleven het goed dicht houden vanachter. RCS kwam weinig voor ons doel en als ze in de buurt waren, waren daar Youri (die zijn rol binnen de F2 met verve vervuld), Laura en Jesse, die de bal vakkundig tegen hielden, Julian werd niet echt getest met moeilijke ballen. Voorin werkten Kyandro en Jochem zich een slag in de rondte, RCS kreeg weinig tijd om goed op te bouwen.  Shannon en Eva kregen af en toe wat kansen om onze voorsprong verder uit te bouwen, ze hadden jammer genoeg een beetje pech in de afronding. Toch was het Eva die vond dat wanneer je jarig bent, je eigenlijk zoveel mogelijk moet juichen en feest moet vieren. Zij scoorde vlak voor tijd ons laatste doelpunt met een mooi schot wat in de bovenhoek vloog, 4-0 !!!! Kreeg RCS dan helemaal geen kans in deze wedstrijd ? In de laatste minuut konden Julian en Jesse nog voorkomen dat RCS zijn eretreffer zou kunnen maken. Julian hield de bal met de punt van zijn teen tegen en Jesse loeide de bal naar de zijkant.

14

Uiteindelijk was daar het verlossende fluitsignaal van de uitstekend leidende scheidsrechter. Onze helden vlogen elkaar in de armen, toeschouwers stonden te juichen alsof we de Champions league hadden gewonnen, coaches knuffelden elkaar. VV DOMBURG F2 KAMPIOEN !!!! De felicitaties werden door alles en iedereen in ontvangst genomen, de jeugdvoorzitter deelde de welverdiende kampioenmedailles uit aan de spelers en staf en er werd een kampioenfoto genomen.

19

 

22In de kleedkamer was het daarna tijd om Eva haar verjaardag, haar 2 doelpunten en ons  kampioenschap te vieren, onder het genot van een heerlijke traktatie van Eva. De kids waren ook nog niet vergeten wat Marco en Allard hadden beloofd. Wanneer de F2 kampioen zou worden mochten de coaches met kleren aan onder de douche gegooid worden, dit gebeurde dus ook !

Het feest was nog niet compleet, in de kantine stond ons ook nog een verrassing te wachten. Wij hadden daarentegen ook nog een verrassing voor Domburg. We verzamelden op het parkeerterrein om in polonaise een klassieker uit de oude doos richting de kantine te zingen, meloen meloen Domburg kampioen, banaan banaan RCS naar de maan.

45

De volgende verrassing was een taart met onze teamfoto erop, er werden kannen sap ingeschonken en er klonk luid door de kantine `we are the champions`. Uiteindelijk is iedereen met een zeer voldaan gevoel richting huis gegaan.

We praten veel over de spelers en de coaches. De spelers moeten alles uitvoeren in opdracht van de coaches. Er is echter 1 persoon die misschien wel de meeste invloed heeft gehad op dit kampioenschap en dat is onze trainer Tim de Lange. Hij is in het begin van dit seizoen als jeugdtrainer gestart en heeft zich enorm ontwikkeld, als trainer maar ook als mens. TIM, CHAPEAU !

 

Dit jaar hebben we enorme sprongen gemaakt. Er is echter 1 zeer belangrijk aspect wat deze groep uniek maakt. Niemand voelt zich te goed voor deze groep, niemand voelt zich niet thuis in deze groep, iedereen heeft wat voor elkaar over en werkt voor elkaar, kortom : er staat een team !

Laura, Jesse, Kyandro, Jochem, Julian, Ben, Shannon, Eva en Youri, complimenten voor jullie inzet, fijne samenwerking en bedankt voor dit fantastische seizoen. Wij kunnen met trots zeggen : JULLIE ZIJN EEN PRACHTIG TEAM OM MEE SAMEN TE WERKEN !!!!!

43

Meer foto’s van het kampioensduel staan in de fotomap van F2.