Vandaag is eindelijk de dag aangebroken dat we ons kampioenschap veilig kunnen stellen. Dan moeten we wel even afrekenen met de meiden van V.C.K. MO17. En net uitgerekend tegen deze meiden hebben we onze enigste nederlaag van dit seizoen geleden. Maar dat was onze eerste en tevens slechtste (beker)wedstrijd en sindsdien gaat het bij ons alleen maar beter.

Ruim op tijd komen we aan in Koudekerke. Deze plaats doet vandaag zijn naam eer aan want mensen wat is het koud deze zaterdag. Een snijdende wind waait dwars door je kleren en maakt van je neus een rode vlek op een getergd wit gelaat. Onze meiden kunnen chillen als ware pro’s maar met een chillfactor van -11 willen ze snel de kleedkamer in. Helaas gaat dat niet want we moeten op zoek naar “de man met de zwarte V.C.K jas” die onze kleedkamer moet aanwijzen. Wie deze mysterieuze man is zijn we nooit achter gekomen want na 10 minuten zoeken en koukleumen hebben we gewoon een lege kleedkamer ingepikt. Geen man in een zwarte jas die ons daar weer uit krijgt!

We zijn vandaag met 13 meiden en daar zag het na twee ziekmeldingen op donderdag en vrijdag niet naar uit. Of het dankzij adrenaline is of dankzij een turbodosis paracetamol weten we niet maar aanwezig zijn Sarah en Arianne vandaag wel en ook nog eens opvallend fit. Dat scheelt weer een paar grijze haren bij jullie coach. Ook “onze” Maud is weer van de partij. Gelukkig maar want Britt zit op dit moment in India. Medecoach Roos is helaas geveld door een buikgriep. Ze heeft nog wel een kwartier als een dood vogeltje rondgelopen op de Stoofwei maar ze kon het niet langer opbrengen. Begrijpelijk en niets aan te doen: Beterschap Roos!

En dan krijg je natuurlijk te maken met een gezonde dosis spanning want kampioen word je niet zo vaak. Het feit alleen al dat je voetballend in de positie bent gekomen om kampioen te worden is al een hele prestatie. Jullie trainers leren jullie alles op technisch gebied maar omgaan met deze spanning, daar is niet op te trainen. Dat leer je uit ervaring. Wat dat betreft is deze zaterdag voor ons een prima leerschool!

Na een ontspannen warming up en een tjakka speech van jullie minder ontspannen coach betreden we het veld. Daar worden jullie opgewacht door jullie blauwbekkende familieleden en trainers. En zelfs onze voorzitter is van de partij. Zijn meegebrachte bossen bloemen branden in zijn handen zo graag wil hij ze aan jullie uitdelen.

De wedstrijd begint en onze verbeten drang om te willen winnen wordt direct zichtbaar in het veld. Het spel wordt voornamelijk op de helft van de tegenstander gespeeld. Na 10 minuten schiet Nina de 0-1 binnen! En al snel daarna raakt de bal de lat door een genomen vrije trap van Arianne. Julia is er als de kippen bij om de rebound binnen te werken. 0-2, dat gaat lekker! Weer kort daarna scoort Arianne ook nog eens de 0-3. Net als we denken dat dit de ruststand is legt de spits van V.C.K. onze verdedigsters in de luren en schiet de 3-1 binnen. Dat is een domper op de feestvreugde.

In de rust spreken we af dat we weer direct druk gaan zetten om zo snel mogelijk de 1-4 te kunnen scoren. En ja hoor, na 10 minuten in de tweede helft lanceren we een prachtige aanval. Een steekpass wordt gegeven op Sarah die langs de zijlijn haar verdedigster er uit loopt en daarna vlak voor de achterlijn een strakke pass geeft op Arianne die mee gesneld is. Arianne bedenkt zich niet en haalt uit. De bal ploft achter de keeper in het net. Het bevrijdende doelpunt.

Opgeluchte ouders, coaches en trainers langs de lijn. Onze voorzitter begint alvast met het oefenen van zijn speech want nu kan het niet meer fout gaan. We spelen de wedstrijd daarna niet goed maar wel professioneel uit en na het laatste fluitsignaal is er blijdschap alom. Bloemen, medailles, champagne, een fakkel en wegens de kou een ingekorte speech. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor het vieren van het kampioenschap. Na de ontvangen felicitaties, bloemen en na de opvolgende fotosessie wordt rap de warme kleedkamer opgezocht waar onze meiden zich zeker drie kwartier opsluiten.

Daarna naar Oostkapelle. Niet voor een rondrit op een boerenkar. (Daarvoor moeten jullie in een warm voorjaar nog een keer kampioen worden) Nee, we gaan de wedstrijd van ons eerste elftal met daarin onze trainer Sander bekijken. Ook hier spektakel met een 8-1 overwinning. Wat een mooie zaterdag!

Tot slot als afsluiting Pizza eten bij Pizzeria “La Vita Belle” Dankzij een speciale actie van Ricardo en een bijdrage van de Schutters hebben we heerlijk pizza gegeten. Tot onze verassing werd het eerste rondje geschonken door onze trouwe fan: “Oma Riet”. Riet, bedankt hiervoor! Ook de Schutters en Ricardo bedankt voor jullie bijdrage van deze leuke avond.

Omdat het weer ’s avonds nog slechter was geworden met notabene ijzel en regen konden niet alle meiden op de fiets naar huis. Na enig beraad is er nog een spontane afterparty georganiseerd in een niet nader te noemen Project-X woning in Oostkapelle. Het bleef nog lang onrustig in Oostkapelle en daarna ook nog in Domburg.

Jullie coaches en trainers zijn erg trots op jullie. Een leuk seizoen met leuke tegenstanders sluiten we positief af. Dankzij jullie wil om te voetballen en jullie ouders die er ook voor gingen konden we met slechts 13 meiden en gesteund door Maud van de JO15G dit prachtige resultaat behalen. Nu nog één keer buiten trainen en daarna de zaal in. We zijn benieuwd wat de voorjaarscompetitie ons gaat brengen. Dit kampioenschap pakken ze jullie in ieder geval nooit meer af!

Marianne: Nog bedankt voor de laatste weken dat je de meiden geholpen hebt met het tapen!